از چند درصد مغز خود استفاده می‌کنید؟

گروه آموزشی

ویدوآل

۱۳۹۵/۰۲/۰۹ ۱۱:۱۶ ق.ظ

23328

بار بازدید شده
what-percantage-of-barin-do-we-use یک افسانه‌ی قدیمی می‌گوید ما تنها از 10 درصد مغزمان استفاده می‌کنیم و 90 درصد دیگر به عنوان ظرفیت اضافی باقی می‌ماند. بنظر شما این جمله درست است یا نادرست؟ شما از چند درصد مغز خود استفاده می‌کنید؟
3328
از چند درصد مغز خود استفاده می‌کنید؟
Vidoal
سرعت نمایش
نظرات ثبت شده (4)
امیری photo
امیری شنبه، ۱۷ مهر ۱۳۹۵
فرگشت خودش هنوز 100%ثابت نشده که با تکیه بر اون بشه فرضیه ی دیگه ای رو ثابت کرد!!
علیرضا یوسفی photo
علیرضا یوسفی شنبه، ۱۷ مهر ۱۳۹۵
عالی بود مرسی. تا حالا فکر میکردم انسان در طول عمرش حداکثر از 3 درصد مغزش استفاده میکنه.
امیری photo
امیری شنبه، ۱۷ مهر ۱۳۹۵
تا حدودی قبول داشتم ولی هیچ استدلال و منبع معتبری ذکر نشده بود. در مورد این نظریه که مغز تنها از 10% ظرفیت خودش استفاده میکنه دهها مستند و استدلال محکم و قانع کننده با ذکر نتایج تحقیقات دانشگاههای معتبر دنیا وجود داره. اگر بازم در این مورد مطلب یا ویدیو بزارید ممنون میشم
پوریا رجبی photo
پوریا رجبی چهارشنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۹۵
خب اینکه انسان از ده درصد مغز خود استفاده میکند اشتباه محض است چون اصلا فرگشت اونو نمی پذیره و البته بخاطر راندمان طبیعت میتوان گفت که از صددرصد تولید باید انتظار 40 تا 60 درصد کارایی را داشت. و البته این نکته ی مهم که اگر حجم و وزن مغز رو ملاک قرار داد باید فراموش نشه که در کنار سلول های عصبی مغز بیش از یک بیلیون سلول گلیال مشغول فعالیت هستند که وظیفه ی آنها تفکر و تصمیم نیست بلکه محافظت و غذا رسانی به سلول های عصبی است
توضیحات
یک افسانه‌ی قدیمی می‌گوید ما تنها از 10 درصد مغزمان استفاده می‌کنیم و 90 درصد دیگر به عنوان ظرفیت اضافی باقی می‌ماند.
تبلیغ کنندگان وعده دادند که این استعداد نهفته را به کمک شیوه‌های علم عصب شناسی فعال کنند، اما تنها کاری که واقعا  انجام دادند، نفوذ به کیف پول شما بود.
3/2 مردم و نزدیک 2/1 اساتید علوم مختلف به اشتباه افسانه‌ی ده درصدی را باور کرده‌اند.
در سال 1890، ویلیام جیمز، پدر روان شناسی آمریکا گفته است که اکثر ما از استعداد مغزمان استفاده نمی‌کنیم. منظور جمیز از این ادعا، به مبارزه طلبیدن ما بود نه متهم کردن ما به استفاده‌ی اندک از مغز، اما این سوء تفاهم همچنان باقی ماند.
دانشمندان تا مدت‌ها، نتوانستند کاربرد لب بزرگ پیشانی یا نواحی گسترده‌ای از لب آهیانه را دریابند. صدمه به این قسمت‌ها موجب هیچ زیان حرکتی یا حسی نمی‌شد، بنابراین کارشناسان نتیجه گرفتند  که این قسمت‌ها هیچ کاری انجام نمی‌دهند. دهه‌ها این نواحی، بخش‌های خاموش نام داشتند و عملکردشان گنگ بود. پس از آن بود که متوجه قابلیت اجرایی و یکپارچه‌ی این بخش‌ها شدیم که بدون آن ها نمی‌شد نام ما را بشر گذاشت. این بخش‌های مغز در استدلال انتزاعی، برنامه‌ریزی، سبک سنگین کردن تصمیمات و انعطاف پذیری در سازگار شدن با شرایط، بسیار حائز اهمیت هستند.
بی‌مصرف ماندن 10/9 مغز در جمجمه، نسبت به میزان مصرف انرژی آن، بسیار مسخره به نظر می‌رسد.
مغز جوندگان و سگ سانان از 5% انرژی کل بدن استفاده می کند.
میمون‌ها از ده درصد و مغز یک انسان بالغ که 2% از وزن بدن است از 20 درصد گلوکزی که روزانه مصرف می شود، استفاده می‌کند.
این عدد در کودکان 50 و در شیرخواران به 60% می‌رسد که با در نظر گرفتن اندازه‌ی مغز انسان نسبت به بدن، بسیار بیش از حد انتظار است.
مغز انسان 1.5 کیلوگرم، مغز فیل 5 و مغز وال 9 کیلوگرم است. با این حال براساس وزن، انسان بیش از هر گونه‌ای نورون دارد. این انبوه نورون، چیزی است که ما را این چنین هوشمند می سازد. بین اندازه‌ی بدن و تعداد نورون‌هایی که یک جانور مثل ما می‌تواند تحمل کند، توازن وجود دارد.
یک میمون 25 کیلویی باید، 8 ساعت در روز غذا بخورد تا مغزی با 53 میلیارد نورون را سرپا نگه دارد.
1.5 میلیون سال پیش، اختراع آشبزی به ما برتری داده است. غذای پخته شده، در بیرون از بدن، نرم شده، هضم آن آسان شده و روده‌هایمان نیز انرژی آن را آسان‌تر جذب می کنند.
پختن غذا، زمان و انرژی بیش‌تری نسبت به زمان خام خواری فراهم می‌آورد و به این ترتیب ما می‌توانیم مغزی با بیش از 86 میلیارد دسته نورون متراکم، یعنی 40% بیش‌تر از میمون، داشته باشیم.
مغز این گونه عمل می‌کند:
نیمی از کالری‌ که مغز می‌سوزاند، تنها صرف بی‌عیب و نقص ماندن ساختار بدن به وسیله‌ی پمپ یون‌های سدیم و پتاسیم در اطراف غشاء، برای حفظ بار الکتریکی می‌شود. برای انجام این کار مغز باید پر انرژی باشد.
مغز به طرز حیرت‌ آوری هر دقیقه 3.4 x 10^21 مولکول ATP که کوره‌ی زغال سنگ بدن است، مصرف می‌کند. حفظ پتانسیل استراحت در 86 میلیارد نورون به انرژی زیادی نیاز دارد و به این معناست که انرژی کمی برای فرستادن پیام به آکسون‌ها و اطراف سیناپس‌ها باقی می‌ماند، برای تامین انرژی لازم، اعصاب غیرفعال می‌شوند تا کارها انجام شوند.
حتی اگر درصد کمی از نورون‌ها در یک ناحیه فعال شوند بار انرژی حاصل از تولید جرقه در سراسر مغز، ناپایدار خواهد بود.
حال نوبت فرایند مصرف بهینه انرژی است تا هر بار فقط به تعداد کمی از سلول ها اجازه‌ی فرستادن پیام را بدهد، به این کار کدگذاری نامتراکم گفته می‌شود که کم‌ترین میزان انرژی را مصرف کرده و بیش‌ترین مقدار اطلاعات را حمل می‌کند. علت آن هم این است که تعداد کم پیام‌ها، هزاران راه ممکن برای انتشار خود دارند.
ایراد کدگذاری نامتراکم بین تعداد زیادی نورون، مصرف زیاد انرژی آن است.
بدتر از آن این که اگر بخشی از سلول‌ها هیچ وقت فعال نشوند، اضافی به شمار می‌آیند و روند تکامل باید خیلی وقت پیش از شر آن خلاص می‌شد.
راه حل آن، پیدا کردن مناسب‌ترین سلول‌هایی است که مغز می‌تواند هر بار فعال کند.
برای حداکثر بهره‌وری، بین 1 تا 16 درصد سلول‌ها باید هر بار فعال شوند. این حداقل انرژی است که باید با آن زندگی کرد تا هوشیار بمانیم.
دلیل ضرورت حفظ منابع مغز، این است که اکثر فعالیت‌های آن باید در حالت ناخودآگاه انجام بگیرند. به همین دلیل انجام چند کار به صورت هم زمان بیهوده است. ما موقع انجام دو کار با کمبود انرژی مواجه میشیم، چه برسد به انجام 3 یا پنج کار همزمان!
زمانی که چندکار را با هم انجام می‌دهیم عملکرد ما نسبت به زمانی که روی هر یک بصورت جداگانه تمرکز می‌کنیم، ضعیف‌تر خواهد بود.
آمار علیه ما هستند. مغز شما هوشمند و قوی است. آن قدر قوی که به نیروی زیادی برای قوی باقی ماندن نیاز دارد و آن قدر هوشمند که برنامه‌ی مصرف بهینه انرژی ساخته است. پس نگذارید این افسانه فریبنده که مغز تنبلی دارید، حس بدی را به شما القاء کند. این حس، هدر دادن انرژی محسوب می‌شود، بعد از این همه بحث،
حتما متوجه شده‌اید که هدر دادن انرژی ذهنی، اشتباه است. شما ملیون ها نورون تشنه‌ی قدرت دارید، پس دست به کار شوید.

تهيه‌کننده

Ted Ed
تهيه‌کننده

تد سکویی برای انتشار ایده‌هایی است که ارزش انتشار دارند. تد کار خود را در سال 1984 به عنوان کنفرانسی که فصل مشترک تکنولوژی، سرگرمی و طراحی بود آغاز کرد.

مترجم,گوينده

فائزه مجاهدطلب
مترجم,گوينده

رشته‌ی بازیگری-کارگردانی رو در دانشگاه هنر تهران خوندم. بازیگری رو دوست دارم و دلم می‌خواد که هر روز از زندگیم پر از تجربه‌های جدید باشه.